Método de disolución de polietileno clorado

Aspecto da selección de solventes
O polietileno clorado é soluble en solventes como o tolueno ou o xileno. A solubilidade do éster mellórase disolvendo ésteres como o acetato de butilo ou o PMA (acetato de metil éter de propilenglicol). Os solventes polares como o metanol e o etanol tamén poden interactuar cos átomos de cloro das moléculas de polietileno clorado para promover a súa disolución. Isto débese a que as moléculas de polietileno clorado teñen átomos de cloro nas súas cadeas e os solventes polares poden interactuar ben con elas.
Outros factores que afectan á disolución e ás operacións relacionadas
Grao de cloración: Canto maior sexa o grao de cloración do polietileno clorado, maior adoita ser a súa solubilidade, polo que o polietileno clorado cun alto grao de cloración pode ser relativamente máis doado de disolver.
Temperatura: En xeral, a medida que aumenta a temperatura, tamén aumenta a solubilidade do polietileno clorado no disolvente. Aumentar a temperatura pode axudar a acelerar a velocidade de disolución, xa que as altas temperaturas poden promover o movemento das cadeas de polímeros, acelerando así a interacción cos disolventes. Non obstante, débese ter en conta a seguridade durante a operación para evitar accidentes como queimaduras (véxase a influencia da temperatura na disolución de materiais poliméricos similares, como o alcohol polivinílico).
Axitación (consultar a operación ao disolver materiais similares): Aínda que non se menciona explicitamente o papel da axitación durante a disolución do polietileno clorado, desde a perspectiva da disolución de materiais poliméricos similares, a axitación axuda a promover a mestura con solventes, reducir as diferenzas de concentración locais e acelerar o proceso de disolución. Ao engadir po de polietileno clorado ao solvente, pódese iniciar a axitación simultaneamente para promover a disolución.
Tempo de disolución: Para garantir a disolución completa do polietileno clorado, requírese un tempo suficiente, do mesmo xeito que o alcohol polivinílico require un tempo suficiente para a súa disolución. Non obstante, o tempo específico pode ter que determinarse en función de varios factores, como a cantidade real de polietileno clorado, a cantidade de disolvente e a temperatura.